YKS Akademik Koçluk ve Performans Takibi

Deneme sonucu önemlidir; ama tek başına yeterli değildir. Bir öğrencinin TYT Matematik neti üç puan düştüğünde ilk soru ‘neden daha az çalıştın?’ olmamalıdır. Hangi sorular kaybedildi? KONU eksikliği mi vardı, yoksa öğrenci işlem hatası mı yaptı? Süre mü yetmedi, yoksa çalışma stratejisi hatası mı oldu? Denemenin genel zorluk seviyesi farklı mıydı? Bu sonuç, öğrencinin son birkaç haftadaki performansıyla uyumlu mu, yoksa tek bir ölçümde ortaya çıkan bir değişim mi? HND’de sayılara bakıyoruz; ama öğrenciyi sayılardan ibaret görmüyoruz.

Tek bir deneme karar vermek için yeterli değildir.

Eğitimde veri değerlidir; fakat veriyi nasıl yorumladığımız daha da önemlidir. Bu nedenle öğrencinin performansını zaman içinde izleriz. Doğru, yanlış ve boşların dağılımı değişiyor mu? Belirli bir ders yükselirken başka bir ders geriliyor mu? Aynı konu farklı denemelerde tekrar sorun çıkarıyor mu? Çalışılan bir alan gerçekten performansa yansıyor mu? Süre kullanımı iyileşiyor mu? Öğrencinin yaptığı çalışma ile ortaya çıkan sonuç arasında nasıl bir ilişki var? Tek bir sonuca gereğinden fazla anlam yüklemek yerine kalıpları görmeye çalışırız. İstatistik burada öğrenciyi puanlamak için değil, yanlış akademik karar verme ihtimalimizi azaltmak için kullanılır.

Bir programın dolu olması, öğrencinin ilerlediği anlamına gelmez.

Bir öğrenci her gün saatlerce çalışabilir ve yine de aynı noktada kalabilir. Çünkü çalışma süresi ile öğrenmenin niteliği aynı şey değildir. Bu nedenle HND’de sadece kaç saat çalışıldığına veya kaç görevin tamamlandığına bakmayız. Öğrenci ne çalıştı? Nasıl çalıştı? Çalışmanın sonunda neyi artık yapabiliyor? Aynı hata devam ediyor mu? Deneme sonuçlarında öğrendiği bilgiyi kullanabiliyor mu? Bu sorular, programın gerçek anlamını belirler. Bizim için plan, değişmez bir takvim değil; öğrencinin performansından gelen yeni bilgiye göre güncellenmesi gereken bir çalışma aracıdır.

Yanlış soru, doğru kullanıldığında öğretim verisidir.

Bir denemedeki yanlışları sadece çözüm videosunu izleyip kapatmak önemli bir öğrenme fırsatını kaçırmak demektir. Çünkü iki yanlış soru aynı görünse bile nedenleri farklı olabilir: Bilgi eksikliği, kavram yanılgısı, dikkat hatası, soruyu yanlış okuma, işlem hatası, süre baskısı, yanlış strateji, hatırlayamama… Bu nedenleri ayırmaya başladığımızda öğrenci ‘Matematiğim kötü’ veya ‘Türkçem düştü’ gibi genel yargılar yerine, gerçekten müdahale edebileceği somut problemleri görmeye başlar. Bu, öğrencinin kendi öğrenmesini doğru değerlendirmesine de yardımcı olur.

Öğrenci bizim için haftalık net tablosundaki bir satır değildir.

YKS uzun bir süreçtir. Bu süreçte öğrencinin performansı her hafta aynı olmaz. İyi bir denemenin ardından kötü bir deneme gelebilir; yoğun bir okul haftası çalışma düzenini etkileyebilir; bir konuda ilerlerken başka bir alanda yeni eksik ortaya çıkabilir. Bu nedenle öğrenciyi sadece sonuç düştüğünde aranan biri olarak görmüyoruz. Öğrencinin yaptığı çalışmayı, zorlandığı noktaları ve gelişimini anlamaya çalışıyoruz. Disiplin ve sorumluluk önemlidir; ancak gerçek akademik takip sadece “yaptın mı, yapmadın mı?” sorusundan ibaret değildir. Bazen öğrenciye daha fazla çalışması, bazen daha doğru çalışması, bazen yanlış bir alışkanlığı değiştirmesi, bazen de mevcut yöntemin kendisi için neden işlemediğini düşünmesi gerektiğini gösteririz. HND’de bu ilişki değer kazanır.

Veriyi öğrenciyi sınıflandırmak için değil, öğrenciyi daha iyi anlamak için kullanıyoruz.

Eğitimde ölçüm bize önemli bilgiler verir; ancak hiçbir ölçüm öğrencinin tamamı değildir. Bir deneme bir veri noktasıdır. Bir haftalık çalışma başka bir veri noktasıdır. Konu bazındaki performans, süre kullanımı, tekrar eden hatalar ve zaman içindeki değişim tabloyu anlamlı kılar. Bunun yanında öğretmenin gözlemi de önemlidir. Çünkü sayılar bize ne olduğunu gösterebilir; fakat nedenini anlamak çoğu zaman öğrenciyle konuşmayı, yaptığı çalışmayı incelemeyi ve hatanın ortaya çıktığı noktaya geri dönmeyi gerektirir. HND’de nicel veriyi ile insan gözlem veya deneyimi birbirinin alternatifi olarak görmüyoruz. Birlikte kullanıyoruz. Amaç daha fazla tablo üretmek değil, daha iyi eğitim kararı vermektir.

Yeni hafta, geçen haftanın verisiyle başlar.

Yeni çalışma dönemine sadece boş bir takvimle başlamayız. Önce geride kalan çalışmaya bakarız: Neler tamamlandı? Neler tamamlanmadı? Tamamlanmayan görevlere ne oldu? Denemelerde ne değişti? Hangi hata tekrar etti? Hangi çalışma karşılığını verdi? Hangi hedef gerçekçi olmaktan çıktı? Bu bilgiler yeni haftanın önceliklerini belirler. Böylece öğrenci her hafta sıfırdan program alan biri değil, kendi geçmişinden öğrenerek ilerleyen bir öğrenci hâline gelir.

Amaç yalnızca sınav gününe kadar öğrenciyi yönetmek değildir.

Elbette YKS’de hedef sınav performansıdır. Ancak iyi bir akademik süreç, öğrencinin sınava hazırlanmaktan öte kendi öğrenmesini yönetmesini de sağlar. Nerede zorlandığını fark etmek. Çalışmanın sonucunu değerlendirmek. Bir yöntemin işe yaramadığını kabul edip değiştirmek. Öncelik koymak. Zamanı gerçekçi kullanmak. Hatasından bilgi çıkarmak. Gerektiğinde yardım istemek. HND’nin öğrencide güçlendirmek istediği beceriler bunlardır. Çünkü sınav bittiğinde bile öğrencinin kendi öğrenmesiyle kurduğu ilişki sürer.

YKS’de bir net yalnızca bir sayı değildir. Arkasında bir neden vardır.

Okul ve YKS Çalışmaları

Çalışma ve Dinlenme Dengesi

Haftalık Görevler

Deneme Okuryazarlığı

Aileyle Net İletişim

‘Bu hafta kaç net yaptın?’ bizim için sorunun başlangıcıdır, sonu değil.